39 reacties geplaatst voor Rob Boomsma

  1. Beste Irene,

    Hiermee wil ik jou, jullie kinderen en kleinkinderen condoleren met het overlijden van Rob. Het bericht van zijn overlijden kwam voor mij totaal onverwachts. Rob was een zeer aimabele man, baas, collega en plaatsgenoot voor mij. Altijd geinteresseerd ook in ons gezin, betrokken en zeer goed op de hoogte. Ik kwam jullie de afgelopen jaren regelmatig tegen hier in Houten. Dan was er altijd een geanimeerd gesprek en Rob straalde dan energie uit. En begin dit jaar sprak ik Rob nog bij de nieuwjaarsborrel van de Houtense ondernemers. De eerste herinnering aan Rob is van 31 jaar geleden, toen we elkaar bij Volmac Advies leerden kennen. Dat was een prachtige tijd. Veel oud collega’s hebben al mooie herinneringen benoemd. Samen met Peter en Piet gaf Rob leiding aan dit inspirerende adviesbureau. Helaas is hij veel te vroeg overleden. Ik wens jou en jullie veel sterkte met het verwerken van het verlies, ook namens Jet. Hartelijke groet, Wilko.

  2. Beste Irene,

    Gecondoleerd met het verlies van Rob.
    Wat een droevig nieuws.
    Het zijn facetten in het leven die je overkomen en waar je niets aan kunt doen, het overvalt je.
    Hockey was de lust in zijn leven. Vanaf het begin heb ik Rob meegemaakt, de aanvoerder (onze aanvoerder). Wij hebben veel goede en fijne momenten aan Rob over gehouden.
    Rob was een gezelligheids mens.

    Irene wij wensen jou en de kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte toe.

    Liefs Rieky en Pieter Jansen

  3. Lieve mevrouw Boomsma,

    Wij willen u en uw familieleden via deze weg heel veel sterkte wensen.

  4. Iemand vroeg mij Rob te omschrijven.
    Niet gemakkelijk, maar als ik iets zou willen zeggen: een goed mens, een warm mens.
    Ik zal hem missen.

  5. Hallo Irene en familie,
    Ik las het het groentje dat Rob overleden is en wil jullie condoleren en veel sterkte toewensen.
    Irene, toen Maria ziek was en is overleden heb je een warme belangstelling getoond en dat stelden we erg op prijs. Ik weet uit eigen ervaring dat je nu door een vervelende tijd gaat. Het is fijn dat er familie is en er vrienden zijn maar uiteindelijk moet je er zelf doorheen. Heel veel sterkte en als ik ergens kan helpen laat het weten. Hou je taai ( en dat kan je)

    Ton de Blok

  6. Lieve Irene, kinderen en kleinkinderen,

    Wat moet het voor jullie vreselijk zijn geweest om te beseffen dat Rob stilletjes in zijn slaap was overleden. Voor hem een zegen maar voor jullie een grote schok.
    Zaterdag heb ik met respect en bewondering de uitvaart online bijgewoond.
    Wat een mooie toespraken en hoe herkenbaar werd hij door een ieder omschreven.
    Positief, charismatisch, perfectionist, mensen mens, gedreven, familieman, ……
    Diep respect heb ik voor jou Irene hoe jij samen met Rob het leven hebt omarmt na zijn hartstilstand . Dankzij jouw volledige inzet en toewijding hebben jullie samen een nieuw leven op kunnen bouwen.
    Ik ben dankbaar dat ik in mijn Volmac tijd nauw met hem heb mogen samenwerken.
    Ik wens jullie heel veel sterkte met jullie verlies.

    Christie van Zijp

  7. Dag Irene,

    Zoals ik al op LinkedIn schreef toen ik het droevige bericht van overlijden van jouw Rob las, ondanks dat we elkaar weinig zagen tussen de reunies door, was er toch altijd het gevoel van collegialiteit en vriendschap. Die zal me lang bijblijven. Ik ben blij en trots dat ik Rob en jou heb mogen leren kennen en dit gevoel heb mogen ervaren.

    Veel herinneringen aan Rob komen bij me boven. Zowel uit onze daadwerkelijke samenwerking bij Volmac Advies, als later bij Cap Gemini en uiteraard de vele reunies waarbij we de draad altijd weer direct oppakten. Het ongeluk dat hem is overkomen en de gevolgen daarvan hebben me ook diep geraakt en verbaasd hou hij daar zelf in alle positiviteit mee omging.

    We worden ouder Irene, en om ons heen vallen steeds vaker mensen weg. Maar Rob was echt nog veel te jong voor een definitief afscheid. Ik wens jou en de kinderen heel veel sterkte bij het verwerken van dit verlies. Weet dat ik ook op afstand met jullie meeleef. Wie weet tot ziens bij een volgende reunie?

    Gerard

  8. Lieve Irene, (schoon)kinderen en kleinkinderen,

    Gecondoleerd met het verlies van Rob. Ik bewaar goede herinneringen aan hem. Ik kende Rob al vanaf de oprichting van het Veteranen B-team van de hockeyclub, alweer meer dan 30 jaar geleden. Een jaar of tien was ik teamgenoot van hem. Rob speelde bij ons in de voorhoede, en daar niet alleen bleek mij al snel. Bij uitwedstrijden was het vaste prik dat Rob in zijn Espace een van de chauffeurs was. Ik herinner me ook nog levendig een toernooi in Luxemburg met uiteraard Rob als een van de chauffeurs van dienst. Wat een gezellige tijd was dat.
    Ook na mijn stoppen met hockeyen kwam ik Rob en Irene zo af en toe nog tegen en maakten we een praatje met elkaar. Altijd maakte hij een opgewekte indruk op mij, ondanks zijn handicap van de laatste jaren.
    Gisteren hebben Joke en ik de uitvaartplechtigheid bekeken via de live-uitzending op internet. Vooral de toespraken van Irene, de drie dochters en de kleinkinderen hebben veel indruk op ons gemaakt.
    Wij wensen jullie veel sterkte met de verwerking van dit grote verlies.

  9. Beste Irene, kinderen en kleinkinderen – en daarbij noem ik speciaal Olivia,
    Een paar weken geleden, jullie terug uit Tessel, vertelde Rob me dat het niet goed met hem ging, maar we spraken de hoop uit dat de artsen en zijn lichaam het weer zouden trekken.
    Afgelopen maandag stapte ik met 2 koffers de gang in op weg naar een mid-week Vlieland.
    Ik zag jou praten met Edy en hoorde de jobstijding. Ik kon je persoonlijk condoleren, zoals ik dat nu schriftelijk doe, na een mooie uitvaartdienst, mooie woorden van de kinderen en kleinkinderen soms – zelfs met hun muziek – en ds. Kees de Jong.
    Er zijn wel paralellen: ook ik ben van bouwjaar 1951 en net als jij heb ik recent afscheid moeten nemen van mijn partner, Marijke, die ook diverse malen van ver was teruggekomen.
    Tot ik de laatste ochtend vroeg belde naar het ziekenhuis, stond ik in de modus: we gaan nog 5 of 15 jaar verder. Dat heeft noch bij mij , noch bij jou, zo mogen zijn.
    Bewondering voor Rob hoe hij na de klap van 11 jaar geleden weer teruggekomen is met de wil, de positiviteit en betrokkenheid en het plezier dat hij daarbij uitstraalde.
    Bewondering ook voor jou hoe jij hem daarbij hebt geholpen als een onvermoeibare steun en toeverlaat.
    Het zal stiller worden. Natuurlijk je dochters en kleinkinderen staan rondom je , zullen jouw tot steun zijn, zoals mijn kinderen dat bij mij doen.
    Vorig jaar heb ik vakantie gevierd bij vrienden in Duitsland.
    Nu dit jaar heb ik bewust gekozen voor een vakantie op Vlieland.
    Zoals jij en jullie weer naar jullie huis op Tessel zullen gaan. Rob had niet anders gewild, want wat kon Rob daar mooi over vertellen, de verbouwing , de fotoboeken. etc.
    Het gemis blijft en is als elastiek.
    Ik wens je, jullie Gods sterkte, Gods wijsheid, en ook Gods vreugde toe in de tijd die komt
    Karel

  10. Van harte gecondoleerd met dit veel te vroege overlijden van Rob.
    Hij heeft mij bij mijn komst naar Volmac in 1990 warm welkom geheten en begeleid in mijn eerste opdracht als sr consultant bij de toenmalige Postbank.
    Vakmatig en persoonlijk bewaar ik de goede herinnering aan hem.
    Veel sterkte met de verwerking van dit verlies.

  11. geachte familie Boomsma
    wij condoleren u met het overlijden van Rob
    veel sterkte toegewenst

    Dijkhoeve 5-05 Houten

  12. Lieve Irene, kinderen en kleinkinderen,

    Love was the bridge between you and everything. Deze tekst stond boven de kaart van het overlijden van Rob. Wij hebben Rob mogen leren kennen via de Lions. Het is toch speciaal dat we bij het running diner te gast mochten zijn bij Rob en Irene. Een herinnering die we meenemen voor in de toekomst. We Serve is het thema van de Lions. We hebben van Rob mogen leren wat We Serve betekend. Daar zijn we dankbaar voor.

    Wij wensen jullie alle liefde in de komende tijd om dit verlies te verwerken.

    Sterkte.

    Thijs en Monique van Wees

  13. Lieve Irene,

    Wat schrokken wij zojuist toen wij op Linkedin het bericht van Wim van der Weijden zagen van het overlijden van Rob. Gecondoleerd met jullie verlies.
    Rob was mijn eerste “baas” bij Volmac en ik koester nog altijd warme herinneringen aan die tijd. Het jaarlijkse Sinterklaasfeest met Rob in functie was altijd een hoogtepunt in het jaar en ook de terugkerende uitstapjes met de partners zullen altijd bijblijven.
    Tijdens de reunies zag en sprak ik Rob nog en dan was het net alsof we elkaar niet al jaren niet meer gezien hadden.
    Heel veel sterkte gewenst voor jou en de kinderen.

  14. Lieve Irene , lieve kinderen
    Van harte gecondoleerd met het overlijden van Rob. We zullen de herinneringen aan hem blijven koesteren.
    Heel veel sterkte met het verwerken.

  15. Voor mij was Volmac een geweldige leerschool en Rob één van de absolute leermeesters. Hij laat ongetwijfeld een grote leegte achter bij familie, vrienden en (oud) collega’s. Wens eenieder heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies! Marcel Bos.

  16. We verliezen met Rob een markant mens. Voordat ik bij de Lions kwam kende ik Rob al van het hockeyen. Hij was de aanvoerder en in zijn Renault Espace grande reden met z’n achten, Rob altijd met een sigaartje in zijn mond, naar de wedstrijd. Zowel de heenreis als de terugreis waren voor Rob onderdeel van de wedstrijd. Rob was als rechtsbuiten een “goaltjesdief”en als het hem weer was gelukt liep hij apetrots terug naar de middellijn. Hij was altijd, ook na dat vreselijke ongeluk, een (pro)actief en positief mens. Zijn markante lach en bijbehorende gezicht zullen we ons nog lang herinneren. Irene, kinderen en kleinkinderen, we wensen jullie veel sterkte .

  17. Lieve Irene en gezin

    Van Anke kreeg ik het trieste bericht van Rob’s overlijden.
    Op dat moment schoten er veel gedachten door m’n hoofd. Ach wat jammer en ach wat fijn dat we dat jaar geleden nog eens als neven en nichten et all samen waren.
    Zo veel als er ineens veranderd, vooral voor jouw, je kinderen en kleinkinderen. Zo goed dat hij vredig mocht gaan.
    Hoe hij nog een keer bij mijn moeder kwam dat zo veel verschil uitmaakte voor haar.
    Zijn aanpassing en die van jullie allemaal aan de moeilijke omstandigheden die jullie ondervonden. De manier waarop hij wist te blijven genieten en mijn bewondering voor jou en de manier waarop jij en jullie het beste maken van alles dat er is.

    Mijn oprechte condoleance en m’n allerbeste wensen voor een mooi en bevredigend afscheid. Ik hoop dat jullie steun en warmte vinden bij elkaar en dat alle blijde en hartverwarmende herinneringen een blijvende bron van voldoening en dankbaarheid zullen zijn

    Als PostScript een herinnering van mij.
    Toen ik zo’n jaar of 6-7 was kwamen Tante Loek en Oom Bart als trotse ouders met hun pasgeboren Rob op bezoek. Na veel hummen en ha-en mocht ik met Rob in het wagentje een blokje om….. Met Joan en z’n vriendje in touw gingen we op stap. Alles ging prima en ik voelde me apetrots, tot het moment dat het wagentje in een rul stukje grond belande en Rob er pardoes uitkieperde. Geschaafde neus en hard geblèr en met vereende krachten probeerde ik hem weer in het wagentje te krijgen. Intussen rende het vriendje naar ons huis , sloeg alarm met de mededeling dat de baby was gevallen en er was overal bloed. De stoet gepaniekte ouders kwamen aandraven en redden Rob. Gelukkig viel de schade mee, mijn schande niet….

    Later toen Rob goed kon studeren en mooie wiskunde cijfers haalde was het commentaar van mijn Vader , “nou hij is in ieder geval niet op z’n achterhoofd gevallen.”

    Mijn allerbeste wensen voor jullie allemaal en veel liefs
    Annet

  18. Lieve Irene en familie, wat een verdrietig nieuws. Gedondoleerd met de verlies van Rob. We zullen hem altijd herinneren als een vriendelijke en zorgzame man, en Dave’s eerste Houtense aanvoerder. Sterkte allemaal.
    Dave en Kate

  19. Beste Irene,
    Wat een schrik om via Herman te horen dat Rob is overleden. Rob en mijn paden kruisten elkaar in het hockey en in het beleidsveld Bereikbaarheid. Als -destijds- collega hockeyer van het ‘andere’ veteranenteam belden Rob en ik elkaar als we spelers tekort kwamen en vooral door Robs enthousiasme maakte ik later de overstap naar ‘zijn’ team. Als ik over de rondweg rijd bij de Sloten hoor ik zijn stem nog wel eens echoën in de Espace! Beiden waren we betrokken bij mobiliteit en bereikbaarheid en ik herinner me Robs bevlogenheid als ambassadeur van Utrecht Bereikbaar met veel bewondering, hij deed er goed werk.

    Ik wens je heel veel sterkte in de komende tijd met verlies van Rob.

  20. Lieve Irene, kinderen en kleinkinderen,

    Ik schrok enorm toen ik vandaag, 9 oktober 2020, de envelop opende met het bericht van overlijden van Rob. Een gevoel van weemoed bekroop me.
    Ik heb van dichtbij meegemaakt hoe jij Irene aan de zijde van Rob hebt gestaan, toen het noodlot jaren geleden toesloeg en Rob aan de dood ontsnapte. En nu lees ik dat Rob is heengegaan. Ja, ik ben er door geraakt, ook al heb ik jullie al enige tijd niet gezien en gesproken.
    Irene, ik heb grote bewondering voor jou en wens je heel veel sterkte toe.
    En Rob, jij blijft in mijn herinnering als de non-conformistische manager bij Capgemini, een fijne en menselijke collega. Rust zacht.

  21. Irene en familie gecondoleerd met het verlies van Rob. Ik heb slechts kort onder zijn aanvoerderschap gespeeld maar herinner hem als de aanvoerder van de statistieken, hij wist feilloos wie wanneer en hoeveel gescoord had. Hartelijke groet en veel sterkte de komende tijd . Erik te Winkel

  22. Lieve Irene, Karin, Martine en Paulien,

    Het is een halve eeuw geleden dat Ad Rob leerde kennen. Van Irene nam hij de redactie over van het Viking-Nieuws. Ad maakte kennis met een aimabel mede-redacteur. Ze roeiden een tijd samen in eenzelfde ploeg.
    Arjaan leerde Rob, Irene en de drie kinderen kennen als buren aan de Elandweide in Nieuwegein. Bezoeken aan verjaardagen over en weer en gezellige praatjes over de heg.
    Wij konden ons geen betere ceremoniemeester wensen tijdens ons huwelijk, op 17 augustus 1984. In 2019 hebben we dat gevierd in de Arendshoeve te Bergambacht. Wat fijn dat Rob en Irene daarbij konden zijn! Rob gaf daaraan een vervolg, door het electronisch sturen van enkele actuele foto’s. Daarop ondermeer zijn dochters, die vijfendertig jaar eerder onze bruidsmeisjes waren. De tijd gaat snel, te snel. Wij wensen jullie de kracht die nodig is om het grote verlies te verwerken.

  23. Irene, kinderen en kleinkinderen,
    Wat een verdrietig nieuws.
    Wij wensen jullie allemaal veel sterkte.
    Gelukkig hebben jullie elkaar.
    Peter & Yvon Janse

  24. Irene, kinderen en kleinkinderen, wij condoleren jullie van harte met het verlies van Rob.
    Wij herinneren Rob als een bijzonder aimabele man. Bovendien als een stimulerende en verbindende aanvoerder van ons prachtig veteranen hockeyteam.
    Wij wensen jullie veel sterkte bij de verwerking van dit verlies.

    Gepke en Meine.

  25. Lieve Irene, dochters, kleinkinderen, schoonzoons,
    Lieve familie,

    Mijn deelneming bij het overlijden van Rob.
    Ik heb hem leren kennen als een betrokken Lions lid, zeer bevlogen ‘veilingmeester’ !

    Samen met jou Irene werd het leven anders toen Rob in de rolstoel kwam.
    Maar jullie hebben er samen wat van gemaakt!
    Mooi was het jullie samen actief rondom Houten bezig te zien, Irene op de fiets, Rob vol in actie in de rolstoel.

    Fijn jullie nieuwe plek aan de Dijkhoeve.
    Ik hoop dat jullie als familie de goede herinneringen aan Rob kunnen koesteren.

    Lieve groet, m.n. voor jou Irene van Dorien.

  26. Lieve rob wat jammer dat je eerder weg bent gegaan van ons. Je was lieve en zorgzame man en onze gesprekken waren altijd leuke en koffie moment. Je blijf in ins hart en gedachten.
    Rust zacht lieve Rob🥰

    Xxxx Gisele kabedi Kabengele

  27. Lieve Irene en familie,

    Wij schrokken enorm toen wij hoorden dat Rob was overleden.Wat een verdriet.
    We hebben zoveel respect voor jullie zoals jullie je leven weer hebben opgepakt na het ongeluk van Rob.
    En nu plotseling afscheid van Rob moeten nemen ,dat doet pijn.
    34 Jaar geleden leerden we jullie kennen op het hockeyveld en we zijn elkaar ,ondanks dat Rob gestopt was met hockey,nooit uit het oog verloren.
    Lieve Irene,we zullen er ook in de toekomst voor je zijn.
    Dikke kus Jan Willem en Mieke

  28. Ik werd onlangs op de hoogte gesteld van het plotselinge overlijden van Rob.

    Onwillekeurig denk je dan terug aan de prettige, inspirerende en intense samenwerking die we hebben gehad tijdens het project Utrecht Bereikbaar. Rob als voorzitter van het stichtingsbestuur en ik als uitvoerend projectmanager. Op energieke en stimulerende wijze zorgde hij ervoor dat tijdens de vele wegwerkzaamheden alle belanghebbenden op hetzelfde kompas bleven varen en dat het bedrijfsleven en de overheden met elkaar in gesprek bleven over hun samenwerking, teneinde de stad Utrecht en de omgeving bereikbaar te houden. Ik herinner mij nog goed dat hij van plan was het ov-netwerk in de stad volledig te laten aanpassen en bij onze wat verregende introductie van de eerste filevrije snelwegbussen was hij de onvermoeibare ambassadeur. Hij kreeg zijn verdiende erkenning bij de uitreiking van een koninklijke onderscheiding.

    Rob was zeer geliefd bij alle projectmedewerkers van het eerste uur en Kim, Teus en ik condoleren Irene, de kinderen en alle verdere familieleden met dit grote verlies.

  29. Lieve Irene en familie,

    Wat een droevig bericht en aankondiging in de hal.
    Ik wil je hier mijn innige deelneming betuigen en heel veel sterkte gewenst voor de komende tijd.

    Adrie Booms

  30. Lieve Irene, Lieve familie,

    Hoe een kennismaking tussen 6 jonge mensen in de jaren zeventig, zou leiden tot een levenslange vriendschap. Met alle hoogte en diepte punten die in een leven voorbij komen. Helaas de laatste jaren met vele moeilijke momenten, maar altijd tot elkaars steun. Herinneringen zijn er vooral aan al die leuke momenten; huwelijken, geboorte, vele verjaardagen, feesten en vakanties.
    Onze gezamenlijke vakanties op Texel staan ons voor altijd bij en leveren veel leuke herinneringen op. Vaak met Rob als organisator van de activiteiten op het eiland. Rob zijn enthousiasme, optimisme en interesse op vele terreinen maakte hem tot de leuke man die we kenden en voor altijd in gedachten houden!
    Wij wensen jullie sterkte en kracht, om troost bij elkaar te vinden en dit verlies te verwerken. Jullie zijn in onze gedachten.

    Veel liefs,

    Arnoud en Lianne Booij

    Diny, Hans, Elin, Tobian, Casper en Veerle

  31. Van harte gecondoleerd, Irene, met het verlies van Rob.
    Rob herinner ik me als een vaderlijke aanvoerder van ons hockeyteam: een duidelijke basstem, bulderende lach, goede gastheer en nauwkeurige statistieken van onze scores, e.d. Altijd eager, om als linksbuiten, ook zijn punten te scoren!
    De laatste jaren dwong Rob veel respect af hoe hij, ondanks zijn handicap, in het leven stond.
    Veel sterkte,
    Jaap Wiertz

  32. Lieve Irene, kinderen en kleinkinderen,

    Gecondoleerd met het verlies van Rob. Ik ken Rob sinds 3 jaar als lid van Lionsclub Houten. Ik heb vorig jaar intensief met hem samengewerkt tijdens de totstandkoming van ons 35-jarig jubileumboek. Ik heb Rob leren kennen als een zeer positief ingestelde, actieve, belangstellende man. Hij heeft het leeuwendeel van het boekje geschreven, waar ik het soms somber inzag, zei hij altijd dat het wel goed kwam. Zonder Rob hadden wij het boekje tijdens de receptie niet kunnen presenteren. Tijdens de vergaderingen bij mij thuis vroeg hij altijd aan mijn kinderen hoe het met ze ging. Mijn kinderen herinneren hem als een aardige, belangstellende man.
    We vonden het leuk Rob tijdens de Linieloop te zien, en afgelopen zomer Irene en Rob tijdens het fietsen tegen te komen in Culemborg.
    Heel veel sterkte de komende tijd
    Veel liefs, Michèle en Martin

  33. Lieve Irene, kinderen en kleinkinderen,

    Geheel onverwacht bereikte ons het bericht dat jullie lieve Rob, papa en opa is overleden.
    Hierbij willen wij graag ons medeleven betuigen met dit enorme verlies.

    Wij hopen dat alle waardevolle herinneringen aan Rob jullie zullen helpen om
    dit intense verdriet een plekje te geven.
    Wij wensen jullie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

    Met hartelijke groet,

    Luc en Annemieke Teule
    Germondylaan 19
    9449 PN Nooitgedacht ( Dr)

  34. Irene, wij condoleren je met het verlies van Rob.
    Wij wensen je veel sterkte.

    Klaasje en Gabe.

  35. Lieve Irene, kinderen en kleinkinderen,

    De Stichting Veteraan Autobussen (SVA) is zeer getroffen door het overlijden van Rob. Wij condoleren jullie met dit enorme verlies. In zijn actieve periode voor onze Stichting toonde hij een niet onaflatende inzet om het rijdend erfgoed, speciaal bussen en treinen, te behouden voor diegene die na ons komen. Met zijn unieke fotocollectie die hij in in al die jaren heeft samengesteld, is dat doel zeker gelukt. Rob was een innovator, altijd bezig met oplossingen voor vraagstukken waar anderen allang van hadden gezegd “ga mijn deur maar voorbij”. Niet alleen overigens in de tijd dat hij actief was voor de SVA, maar ook in zijn loopbaan was dat zijn handelsmerk. Hij werd met regelmaat gevraagd om mee te praten, mee te denken en mee te doen en nam vaak zelf het initiatief om anderen te stimuleren. Zo gedenken wij hem.

    Het bestuur en alle vrijwilligers van de SVA wensen jullie heel veel sterkte om dit verlies te verwerken.
    Arend Klaassen, voorzitter

  36. Lieve Irene,

    Wat onverwacht dit overlijden van Rob. Ik zag hem nog op een bijeenkomst vorige maand in Nieuw Vennep. Het ging prima met hem zei hij me toen. Van harte gecondoleerd en natuurlijk ook de kinderen en kleinkinderen.
    We herinneren ons Rob als goede vriend een zeer betrokken medebestuurslid van de SVA. Stukjes schrijven voor de Veteraanbus deed hij diverse malen. Zijn notulenen stukjes eindigen steevast met “Aldus opgemaakt op dan en dan door Rob Boomsma”. Zo ook in het laatste nummer! Een optimist en altijd bereid om zich in te zetten. Wat een verlies voor jullie en voor al degenen die hem kenden.

    Mooie foto met de Bourgondiër in zijn element.

    We wensen jullie veel sterkte met dit voor ons plotselinge overlijden en weet dat we hem met dankbaarheid gedenken als een trouwe makker. Ik zal in de volgende Veteraanbus (december) een In Memoriam voor deze bus- en treintjesliefhebber schrijven.

    Sterkte,

    Monica en Niek van Trigt

  37. Het leven heeft twee kanten
    Geboorte en de dood
    De leegte en de ruimte
    De glamour en de goot

    Rob is jou ontvallen
    Zijn lichaam is niet meer
    Wat is van hem nog over
    Dat vraag je telkens weer

    Hij koos voor optimisme
    Als antwoord op verdriet
    En lachte door zijn tranen:
    Geniet, geniet, geniet!

    Rob als inspirator
    En bron van helder zicht
    Het eeuwige bewijs
    Van vrolijkheid en licht

    Lieve Irene en familie,
    Wat wij vooral van Rob zullen herinneren is zijn ongelooflijke positiviteit.
    Irene, wij hebben geweldige bewondering hoe jij Rob hebt begeleid en hoe jullie samen nog zoveel van het leven hebben gemaakt.
    We wensen je toe dat al die positieve herinneringen je zullen sterken in de komende tijd.
    Veel liefs van Joan & Patty

  38. Lieve Paulien, lieve familie van Rob,

    Uit al je verhalen weten wij hoe fijn jullie het gehad hebben met elkaar. De laatste jaren waren ‘bonustijd’; dat hadden we niet durven hopen toen het ongeluk gebeurde. Nu is er het verdriet – straks de fijne herinnering aan het mooie leven van Rob, inclusief de soms bizarre en hilarische situaties de laatste jaren. Liefs, sterkte, tot snel voor een borrel en knuffel.

    Floor & Willem

Teken dit condoleanceregister

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *